Na potrzebye CWA PL pozwoliłem sobie przetłumaczyć świetny artykuł Chuck’a K7QO na temat CW nadawania manipulatorami dwułopatkowymi. Zachęcam do lektury.
Ten artykuł dotyczy wyłącznie manipulatorów (dwudźwigniowych) jambicznych. Manipulatory z pojedynczą dźwignią, takie jak te produkowane przez Vibroplex i inne firmy, wymagają więcej ruchów do wysyłania znaków Morse’a. Udowodnię to później.
Do nadawania Morse’a z prędkościami większymi niż 20 do 30 wpm będziesz potrzebować czegoś innego niż klucz sztorcowy (straight key), bo inaczej szybko się zmęczysz i sfrustrujesz. Będziesz także generować więcej błędów. Możesz mieć doświadczenie w nadawaniu Morse’a lub nie. Jeśli nie masz, osobiście polecam, abyś zaczął od manipulatora jambicznego i klucza elektronicznego (keyer). Większość nowoczesnych komercyjnych radiostacji i wiele zestawów QRP, o których wiem, ma wbudowany klucz elektroniczny. Powinieneś nauczyć się z niego dobrze korzystać, jeśli jeszcze tego nie robisz.
Najpierw weźmy na bok osoby używające „buga” (mechanicznego klucza półautomatycznego). Wiecie, że potrzebna jest pewna siła, aby uderzyć w mechaniczną łopatkę, a następnie zmusić dźwignię nadającą dits (kropki) do ruchu i utrzymania go wystarczająco długo, by nadać określoną liczbę dits. Będziecie musieli zabić w sobie tendencję do „uderzania” w łopatkę z dużą siłą. Proszę, bądźcie delikatni. Poniższe kroki pomogą wam się ukierunkować. Proszę, miejcie cierpliwość do szczegółów i niczego nie pomijajcie.
Z osobistych obserwacji na przestrzeni lat, na giełdach krótkofalarskich (swapmeets), zjazdach, imprezach Field Day i innych spotkaniach, zauważyłem i wzdrygam się, widząc, jak duża liczba osób używa klucza jambicznego. Walą w klucz, jakby to był bug. Wystarczy tylko lekki dotyk, jeśli jest on prawidłowo wyregulowany. Jeśli manipulator przesuwa się po stole podczas nadawania, używasz za dużo siły. Jeśli nadajesz jedną ręką, a drugą trzymasz klucz w miejscu, robisz to źle. Manipulator nie powinien się ruszać. Jeśli się rusza lub przesuwa, nie używasz delikatnej siły na łopatki. Typowy klucz waży około 2 kg lub więcej, a potrzeba dużej siły, żeby go przesunąć. Spokojnie. On sam nigdzie się nie wybiera.
Zacznijmy więc. Będziesz potrzebował następujących przedmiotów:
- klucz jambiczny
- klucz elektroniczny
- kable połączeniowe
- książka telefoniczna, słownik, książka lub gazeta
Najpierw przyjrzyjmy się Twojemu manipulatorowi. Mam nadzieję, że znajdziesz używany w dobrej cenie, jeśli jeszcze go nie masz. Zdobyłem manipulatory Brown Brothers i Bencher za mniej niż 30 dolarów na giełdach w ostatnim dniu, kiedy wszyscy chcą się targować i nie chcą pakować resztek do domu. Znasz tę historię, powiedziano im, żeby nie wracali do domu z niczym… Manipulatory nie wyglądały ładnie, ale poświęciłem im trochę pracy, użyłem środka do usuwania farby, podkładu i farby, aby wyglądały jak nowe.
Przyjrzyj się dobrze manipulatorowi i zobacz, jak jest złożony. Manipulator jambiczny ma dwa oddzielne ruchy i zestawy styków, które będę nazywał stroną lewą i stroną prawą. Zwróć uwagę na regulację odstępu na stykach. Pobaw się regulacjami i sprawdź, czy są czyste i działają płynnie. Jeśli masz smykałkę do mechaniki i pracujesz z używanym manipulatorem, który wymaga naprawy, rozbierz go, wyczyść i złóż z powrotem. Rób notatki, zanim go rozbierzesz. Miej małe pudełko, aby trzymać wszystkie części, ponieważ Ace Hardware i inni mogą nie mieć części zamiennej, jeśli ją zgubisz lub uszkodzisz. Ponadto wielu producentów nie działa już na rynku, aby można było od nich uzyskać części zamienne. Używaj zdrowego rozsądku w przypadku chemikaliów itp. Postaraj się również zrobić to za jednym razem, jeśli to możliwe, abyś nie zapomniał i nie złożył urządzenia nieprawidłowo. Trzymaj dzieci z dala od części, chyba że pokazujesz im, jakim jesteś czarodziejem lub uczysz ich pracy mechanicznej.
Ponadto nie używaj pilnika, pilnika do paznokci, papieru ściernego ani innego materiału ściernego na stykach. Używam kartki papieru, którą przesuwam między stykami, aby je okresowo czyścić. Dwutlenek siarki i inne zanieczyszczenia w powietrzu matowią styki i powodują problemy podczas użytkowania. Styki są albo posrebrzane, lub pozłacane i nie chcesz usuwać tego materiału. Mam nadzieję, że styki nie były nadużywane przez poprzednich właścicieli, jeśli pracujesz z używanym manipulatorem.
Skoro mamy już sprawny klucz, podłączmy go do klucza elektronicznego. Zakładam, że jesteś praworęczny. Po prostu odwróć wszystko dla obsługi leworęcznej. Potrzebujesz małego kabla, który ma dwa przewody i ekran. Powinien być wystarczająco długi, aby sięgnąć z miejsca, w którym będzie klucz na biurku, do miejsca, w którym ma być klucz elektroniczny lub radiostacja (rig). Ja użyłem kabla wyjściowego audio, który można znaleźć w napędach CD do komputerów. Jest mały i elastyczny. Jeśli masz szczęście posiadać instrukcję do klucza elektronicznego, znajdź potrzebne połączenia do manipulatora.
Oto połączenia, których użyłem dla kluczy AEA i moich radiostacji:
- Podłącz styk lewej łopatki do czubka (tip) wtyku stereo.
- Podłącz styk prawej łopatki do pierścienia (ring) wtyku stereo.
- Podłącz ekran do masy manipulatora i do połączenia masy wtyku stereo.
Potrzebujesz ekranowanego kabla, aby później, gdy podłączysz zestaw do nadajnika, nie mieć problemów z przenikaniem w.cz. (RF) do klucza elektronicznego i powodowaniem jego nieprawidłowej pracy.
Włącz klucz elektroniczny i sprawdź, czy dotknięcie lewej łopatki wysyła dits, a prawej dahs (kreski). Jeśli masz klucz elektroniczny wbudowany w radiostację, ustaw moc wyjściową na najniższy poziom i użyj sztucznego obciążenia (dummy load). Historycznie rzecz biorąc, dits na lewej łopatce i dahs na prawej wynikają z tego, że półautomatyczny mechaniczny manipulator, aka bug, został po raz pierwszy zbudowany w konfiguracji, która dawała kropki lewą łopatką itd. Wiele osób robi to na odwrót i to jest w porządku. Po prostu bądź przygotowany na to, że nie będziesz mógł podejść do dowolnego stanowiska operacyjnego i użyć ich sprzętu, chyba że mają klucz elektroniczny, który potrafi przełączyć się na przeciwne łopatki dla dits i dahs (tryb odwrócony – reverse mode).
OK, teraz pierwsze regulacje. Upewnij się, że wszystkie elementy regulacyjne są prawidłowo ustawione i gotowe do regulacji. Przy włączonym keyerze, ustawiam regulację szczeliny zamknięcia styku dits i reguluję ją, aby zmniejszyć odstęp, aż nastąpi kontakt, i keyer zacznie nadawać ciąg dits. Następnie cofam regulację, aż dits ustaną. Zazwyczaj jest to tylko niewielka część obrotu przy typowej regulacji. Nie rób zbyt szerokiego odstępu, wyjaśnię za chwilę. Ustawiam tak, że kartka grubszego papieru do pisania (np wizytówka) ledwo się mieści i jest niewielka ilość tarcia. Teraz niektórzy ludzie przyjdą i zasugerują lub zażądają, abyś użył większego odstępu. Nie sądzę. Jeśli klucz utrzyma regulację i przestanie nadawać, gdy zwolnisz nacisk na łopatkę, to jest w porządku.
Następnie zrób to samo po przeciwnej stronie dla łopatki dahs i już prawie skończyłeś. Może istnieć regulacja nacisku dla sprężyny lub sprężyn, albo magnesów. Wyreguluj to na minimalną siłę, jaką możesz uzyskać, a jednocześnie styki pozostaną otwarte po zwolnieniu nacisku na jedną lub obie łopatki.
Z lekkim dotykiem i wąskim odstępem, przejdźmy do prawdziwych ćwiczeń. Usiądź przy biurku, którego będziesz używać i połóż całe ramię od łokcia do nadgarstka na stole w wygodnej pozycji. Niektórzy z was mogą chcieć mieć ramię równolegle do krawędzi biurka, a niektórzy pod małym kątem. Nie sądzę, aby wchodzenie ramieniem prostopadle do biurka było dobrym pomysłem. Chcesz być w stanie robić to godzinami w swojej dalszej karierze CW. Teraz skieruj palec wskazujący prosto w tym samym kierunku, co reszta ramienia. To jest kierunek, w którym chcę, aby twój manipulator był ustawiony, z łopatkami w stronę twojej dłoni. Wyciągnij kciuk prosto i umieść manipulator tak, aby lewa dźwignia go dotykała. Kciuk powinien być rozluźniony i możesz chcieć go lekko zgiąć. To zależy od ciebie. Palec wskazujący powinien po prostu dotykać przeciwnej dźwigni po prawej stronie pary. Używam czubka palca, podczas gdy palec jest zakrzywiony. Mój nadgarstek jest lekko skręcony w lewo, tak że nie jest pionowo do powierzchni biurka, a nadgarstek i ramię spoczywają na stole.
Chcę abyś, z kciukiem i palcem wskazującym dotykającymi obu łopatek, bez wysyłania dits ani dahs, i wygodnie siedząc, utrzymał tę pozycję przez kilka minut. Nie zdejmuj palców z łopatek i nie naciskaj ich. Ani słowa i ani dźwięku przez kilka minut. Pomyśl o tym, co robisz i jeśli coś wydaje się nie tak, dostosuj postawę, pozycję ramienia itp., aż poczujesz się komfortowo. Nie potrzebuję od ciebie 5 minut, ale rozumiesz o co chodzi. Jeśli nie możesz tego zrobić przez 5 minut, to jak zamierzasz robić to przez dłuższy czas, rozmawiając z kimś na pasmach?
Przygotuj się do nadawania. Zakładam, że znasz wszystkie znaki i cyfry, a jeśli nie, wybierz te, które znasz. Jeśli masz instrukcję do keyera, sprawdź i upewnij się, że jest w Mode B. Ustaw prędkość klucza na około 15 WPM i nie wolniej. Wywieraj nacisk na lewą dźwignię kciukiem. Powinieneś słyszeć ciąg dits przez cały czas, gdy ją naciskasz. Zrób to z prawą dźwignią, a usłyszysz ciąg dahs. A teraz najlepsza część. Przytrzymaj obie dźwignie jednocześnie. Wymaga to ruchu „ściskania” (squeezing) obu palców, stąd termin „squeeze keying” w literaturze i reklamach. Melodia będzie naprzemiennie zmieniała się między dits a dahs w sposób ciągły. Przy lekko zamkniętych obu dźwigniach zwolnij nacisk z jednej z nich, ale NIE zdejmuj palca z łopatki. „Zawsze dotykać” to motto. Teraz przywróć nacisk palcem, który zwolniłeś, i ponownie uzyskaj naprzemienny wzór. Teraz odpuść drugą dźwignię, ponownie utrzymując palec lub kciuk w kontakcie, i uzyskaj ciągły wzór dits lub dahs. Przywróć palec lub kciuk z powrotem. Rób to, aż się wczujesz. Ważną rzeczą, której chcę, żebyś się nauczył, jest to, że możesz to robić z kciukiem i palcem wskazującym wciąż stykającymi się z łopatkami.
Pamiętasz, jak uczyłeś się pisać? Co kazali ci robić rodzice lub nauczyciele? Dali ci papier, ołówek i obrazek alfabetu. Zaczynałeś od litery A… Potem robiłeś jedną lub więcej pełnych linii samych liter A, potem B itd. Cóż, witaj z powrotem dzieciaku, zrobimy to samo od nowa. Najpierw zrób literę A. Robi się to kombinacją dźwięków di-dah.
Przyjmę następującą notację dla naciskania palcami:
- Małe ’r’ oznacza prawą łopatkę tylko na czas jednego elementu dah.
- Duże ’R’ oznacza prawą łopatką na co najmniej dwa lub więcej elementów.
- Oczywiście możesz domyślić się, co oznaczają ’l’ i ’L’ dla lewej łopatki i wysyłania dits.
Więc A wygląda jak kombinacja lr z prawie zerowym czasem między pierwszym a drugim naciśnięciem. Spróbuj. Musisz delikatnie stuknąć lewą dźwignię i natychmiast stuknąć prawą z delikatnym naciskiem. Nigdy nie pozwól, aby palec lub kciuk oderwał się od łopatki, jeśli to możliwe. Upewnij się też, że nie wysyłasz ET…. Ważne jest, aby nie zostawiać przerwy większej niż czas pojedynczej kropki między kropką a kreską. Zaletą klucza elektronicznego jest to, że zawsze wstawi co najmniej najmniejszy dozwolony odstęp i musisz zareagować wystarczająco szybko na następny element, aby nie zostawić większego odstępu.
OK, tak jak w przedszkolu czy pierwszej klasie. Czas zrobić linijkę liter A. Weź zegarek z sekundnikiem i wysyłaj A co dwie sekundy. Nie szybciej. Rób to przez 15 do 20 sekund. I powtarzaj, aż będziesz mógł to zrobić bez POJEDYNCZEGO błędu. Żadnego deseru, dopóki nie skończysz….
Teraz czas, aby ci coś powiedzieć. Czy zauważyłeś, że jeśli nie puściłeś lewej dźwigni bardzo szybko, otrzymywałeś literę R? Ma to związek z wewnętrzną pamięcią klucza. Tak działa Mode B. Jeśli lewa dźwignia jest nadal wciśnięta w połowie trwania kreski lub później, klucz automatycznie „zablokuje” ten fakt w pamięci i po zakończeniu kreski klucz wyśle dodatkową kropkę, NAWET jeśli zwolniłeś nacisk na lewą dźwignię!. To sprawi, że litera R i inne rzeczy będą łatwiejsze do nadania, jak zobaczymy później.
OK, teraz litera B. Kombinacja palców to ’rL’, gdzie przytrzymamy lewą dźwignię, aby uzyskać ciąg dits. Nie mam innego sposobu, by to powiedzieć. Nie waż się liczyć. Liczenie jest złe. Liczenie zabija. Po prostu zapamiętaj brzmienie litery B i zrób to, co trzeba, aby wybrzmieć literę. Jeśli zaczniesz liczyć kropki, jesteś przegrany. Nigdy nie osiągniesz dużych prędkości. Więc zerwij z tym nawykiem teraz. Powtórz to samo ćwiczenie, co dla litery A. Wysyłaj B co dwie sekundy przez 15 sekund, aż uzyskasz idealną sekwencję.
Teraz litera C. Litera C jest pierwszą fajną literą, przy której możesz zademonstrować potęgę KLUCZOWANIA JAMBICZNEGO. Obserwuj kogoś, kto był użytkownikiem buga, a może nawet Ty masz tendencję do robienia tego. Zrobią oni kombinację ’rlrl’ dla litery C. Spróbuj. To strata czasu i energii. Właśnie wykonałeś cztery ruchy, aby uzyskać jedną literę. Teraz spróbuj tej kombinacji dla C – ’RL’. Przytrzymaj prawą łopatkę, a następnie natychmiast naciśnij lewą. Trzymaj prawą, aż druga dah będzie w połowie lub zakończona, i zwolnij, i natychmiast zwolnij lewą dźwignię w połowie lub później podczas drugiej dah. Pracuj nad tym, aż będziesz mógł wysłać C idealnie.
OK, zrobiliśmy C tylko DWOMA ruchami zamiast czterech. To jest piękno kluczowania jambicznego z małą pomocą Mode B. Istnieje Mode A dla kluczowania jambicznego, który może zrobić to samo, ale wymaga dłuższego czasu i w ogóle mi nie odpowiada. W rzeczywistości, w Mode B możemy wysłać wszystkie litery i cyfry DWOMA ruchami, z wyjątkiem liter X i P.
Teraz ćwicz literę C, aż będziesz w stanie nadawać ją co dwie sekundy przez 30 sekund lub dłużej bez ani jednego błędu. Praktyka czyni mistrza. Uważam, że ludzie, którzy są utalentowanymi muzykami, są najlepszymi uczniami. Wiesz dlaczego? Nauczyli się bardzo wcześnie w życiu, że cierpliwość i trwanie przy czymś pozwolą ci zrobić prawie wszystko. Nie sądzę, żeby chodziło tu tyle o muzykę, co o zamiłowanie do robienia czegoś dobrze, co czyni ich lepszymi w wielu rzeczach.
OK, oto kombinacja dla każdej z liter przy użyciu notacji K7QO dla kluczowania jambicznego w Mode B. Mam nadzieję, że nie mam tutaj żadnych literówek. Weź każdą literę i naucz się kombinacji do jej wykonania. Nadawaj literę przez trzydzieści sekund z poprawnymi odstępami bez błędu i przejdź do następnej. Potem zapomnij o tabeli. Po prostu skoncentruj się na dźwiękach i wyczuciu nadawania każdego znaku.
A - lr
B - rL
C - RL
D - rL
E - l
F - Lr uwaga: trzymaj L wciśnięte i stuknij r w trakcie drugiego dit
G - Rl
H - L nie licz
I - L nie licz
J - lR nie licz, nigdy.......
K - Rl
L - Lr
M - R
N - rl
O - R nie licz :-)
P - lRl OK, to wymaga trzech ruchów
Q - Rl
R - Lr
S - L
T - r
U - Lr
V - Lr
X - rLr Druga litera, która wymaga trzech ruchów do nadania
Y - Rl
Z - RL Nie ma nakładania się naciśnięćZauważ teraz, że ta notacja nie jest idealna. Polega na tym, że znasz wszystkie litery i masz wypracowany technicznie timing.
Dla cyfr:
1 - lR Nie licz
2 - LR Nie licz
3 - LR Nie licz
4 - LR Nie licz
5 - L Nie licz
6 - rL Nie licz
7 - RL Nie licz
8 - RL Nie licz
9 - RL Nie licz
0 - R Nie liczTe szczeniaczki zajmują dużo czasu, żeby je nadać przy 15 do 20 słów na minutę. Stają się łatwe, jeśli zapamiętasz je ze słuchu, a nie będziesz liczyć elementów. Liczenie to największy zabójca operatorów CW, najgorszy nawyk do nabycia i najtrudniejszy do oduczenia się. Więc bierz się do roboty, jeśli masz zły nawyk liczenia przy jakiejkolwiek literze lub cyfrze. Myśl dźwięk, dźwięk, dźwięk…..
Zostawiam jako ćwiczenie dla Ciebie rozszyfrowanie znaków interpunkcyjnych: przecinka, znaku zapytania i ukośnika. WSKAZÓWKA: 3, 2, 3 i 3 ruchy.
Oto coś, co uznałem za interesujące i czego nigdy nigdzie nie widziałem. Oto liczba ruchów potrzebna do wysłania każdej litery za pomocą klucza sztorcowego.
Jeden Ruch — E oraz T
Dwa Ruchy — A, I, N, oraz M
Trzy Ruchy — K, O, S, U, W, R, D, oraz G
Cztery Ruchy — B, C, F, H, J, L, P, Q, V, X, Y, oraz Z
Pięć Ruchów — 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, oraz 0 (zero)Gdybym poprosił cię o nadanie całego alfabetu i wszystkich cyfr musiałbyś pracując na sztorcu wykonać 2 + 8 + 24 + 48 + 50, a w sumie łącznie 132 stuknięcia klucza. Nic dziwnego, że byłbyś zmęczony po długiej sesji nadawania na kluczu sztorcowym.
Przejdźmy teraz do starego „buga”. Historycznie rzecz biorąc, bug został wynaleziony, zanim pojawiło się wielu projektantów układów cyfrowych, którzy nie zarabiali wielkich pieniędzy na komputerach.
Jeden Ruch — E, I, S, H, 5, T
Dwa Ruchy — A, B, D, M, N, U, V, 4, 6
Trzy Ruchy — F, G, K, L, O, R, W, X, Z, 3, 7
Cztery Ruchy — C, J, P, Q, Y, 2, 8
Pięć Ruchów — 1, 9, 0 (zero)Ponownie, Sumując liczbę ruchów, otrzymujemy 6 + 18 + 33 + 28 + 15 co daje nam liczbę 90 ruchów. To spora oszczędność w porównaniu do 132 ruchów wymaganych przy kluczu sztorcowym. Operator uzyskał znacznie dokładniejszy sposób na nadawanie dits. Nadal istnieje ograniczenie ludzkich możliwości, aby ręcznie przesyłać każdy długi element szybko.
Następnie pojawił się pierwszy klucz elektroniczny. Przeprowadźmy więc ponownie nasze ćwiczenie z liczeniem, ale tym razem z użyciem wyłącznie manipulatora jednodźwigniowego współpracującego z kluczem elektronicznym. Niektórzy z lepszych operatorów CW, których znam, nadal używają tylko manipulatora jednodźwigniowego. Dostrzegam, że jego działanie jest bardzo zbliżone do klucza typu bug, co czyniło przejście na nową technologię znacznie prostszym i pozwalało na szybką naukę. Oto wynik, jaki uzyskałem.
Jeden Ruch — E, H, I, M, O, S, T, 0 (zero), 5
Dwa Ruchy — A, B, D, G, J, N,
U, V, W, Z, 1, 2,
3, 4, 6, 7, 8 oraz 9
Trzy Ruchy — F, K, L, P, Q, R, X, Y
Cztery Ruchy — CWow!! To spora oszczędność. Podliczając mamy 9 + 36 + 24 + 4, co daje łącznie 73, co ponownie stanowi redukcję w porównaniu z dwiema poprzednimi metodami, które wymagały odpowiednio 132 i 90 ruchów.
A potem nadeszły dwułopatkowe manipulatory jambiczne i bardziej wyrafinowane klucze elektroniczne.
Jeden Ruch — E, H, I, M, O, S, T, 0 (zero), 5
Dwa Ruchy — A, B, C, D, F, G,
J, K, L, N, Q, R, U,
V, W, Y, Z, 1, 2, 3,
4, 6, 7, 8 oraz 9
Trzy Ruchy — P oraz XTeraz mamy 9 + 50 + 6 co daje łącznie 65 ruchów, co znów daje oszczędność.
Spójrz ponownie na sumy: 132, 90, 73 i 65 dla każdej z metod nadawania Morse’a. Dzięki kluczowaniu jambicznemu możesz zaoszczędzić ponad 50 procent pracy w porównaniu do używania klucza sztorcowego. Coś do przemyślenia, czym możesz zaimponować przyjaciołom i sąsiadom.
Byłem krytykowany przez innych w sieci, że popełniłem w tym miejscu poważny błąd. Powyższe liczby dotyczą alfabetu i cyfr używanych do analizy, a krytyka dotyczy rozkładu liter w zwykłym tekście angielskim. Cóż, przykro mi to mówić, ale ten rozkład nie ma zastosowania do codziennych łączności (QSO) na paśmie. Krótkofalowcy mają tendencję do skracania wszystkiego, co możliwe, i używania kodów Q, a terminy techniczne zmieniają rozkład znaków. Doświadczenie jednego lub obu operatorów też znacząco wpływa na długość i treść każdego QSO. Nie ma co liczyć, że operatorzy używają klawiatury co jest typowe przy prędkościach powyżej 40 WPM. Moim celem w tym tekście jest pokazanie, jak i dlaczego klucze i manipulatory ewoluowały w ten sposób – dla wydajności i redukcji wysiłku operatora. Chciałbym zobaczyć mniej narzekania a więcej pracy na pasmach, bo inaczej sztuka nadawania Morse’a umrze. Jeśli nie potrafimy współpracować, to jaki jest cel tego? Moim zdaniem.
OK, teraz czas zacząć ćwiczyć. Zostawiam cię samego, żebyś wykonał pracę. Prosiłem o książkę telefoniczną, słownik, gazetę lub książkę. Powód? Chcę, żebyś losowo otworzył na stronie i zaczął nadawać linijka po linijce. Jeśli zrobisz błąd, musisz zacząć tę linię od nowa. Rób to przez około 15 minut jednorazowo i zrób przerwę. Rób to przez co najmniej 30 minut dziennie przez tydzień. Wiem, że to ciężka praca, ale kiedy dojdziesz do punktu, że będziesz mógł to robić przez sen, będziesz na zawsze zdolny do wejścia na pasmo i nadawania bezbłędnego CW dzień po dniu, bez pocenia się. Zdobądź kopię QST (albo biuletynu PZK – przypis tłumacza) i poćwicz nadawanie wszystkich znaków stacji jakie tam znajdziesz.
Czas na ukończenie szkoły. Jeśli postępowałeś zgodnie z powyższymi instrukcjami i sumiennie ćwiczyłeś, jesteś gotowy, by codziennie pojawiać się na paśmie. Oczywiście przeczytaj podręcznik operatora ARRL i przejrzyj wszystkie procedury, których potrzebujesz. I mam nadzieję, że zrobię z tobą łączność na jednej z częstotliwości wywoławczych FISTS i będę pod wrażeniem twoich umiejętności, a wtedy popracujemy nad twoją prędkością.
dit dit
Dodaj komentarz